Maandag 15 juni 2026
Vandaag na een heerlijke verblijf in Padron, was een eenvoudige maar gezellig onderkomen gelegen aan de route. Duidelijk anders dan het laatste in Arcade waar ik verbleef, waar avondmaaltijd en ontbijt waren inbegrepen. Hou van de eenvoud van een Albergue. Om Padron te bekijken moest ik een stukje omgekeerde route volgen. Overdag was er een speciale markt geweest die ik vanwege de drukte had vermeden.
Heb wel in de stad een plekje gevonden om te eten in een Mexicaanse eetgelegenheid, de zuid Amerikaanse invloed is hier en in Portugal bijna overal wel te vinden evenals Sushi Restaurants.
De wandeling begon vroeg, vanwege de hitte hoopte ik ver tekomen in de eerste uren, maar het stevige stijgen en dalen zorgde voor een langzaam tempo. Was wel aan het een en ander gewend geraakt maar de aanhoudende warmte werd voor mij slopend. Daar er slechs weinige rustpunten te vinden zijn op de route, was het telkens rusten in het bos waar je schaduw kon vinden, en het liefst in de wind. Om mjn geboekte hostel te vinden gebruikte ik ook Google Maps, werkt fantastisch als je de juiste gegevens ingeeft, maar met een duf hoofd van de warmte en een foute ingave gaat het dus gegarandeerd mis. Waardoor ik enkele kilometers meer liep dan ik wilde met op de laatste kilometers een onprettig stuk waarbij ik bleef haken achter een wortelstronk en stof proefde, maar dat was gelukkig alles. En verder werd beloond met een stevige klim
Na deze klim nog even doorzetten voor ik het hostel bereikte, had enkele kilometers eerder de neiging gehad een taxi te nemen. Maar na het opnieuw invoeren van de juiste gegevens bleek ik er slechts 15 minuten lopen voor over moest hebben hetgeen mij dan ook zeer welkom was, het hostel lag direct aan de route en was een aangename verblijf plaats, helaas de nadelen waren geen restaurant of winkel(tje) in de nabijheid, wel een eigen foodtruck die erg prijzig was.
Dinsdag 16 juni 2026
Een dag als vele anderen maar voor met een speciale betekenis, mijn plannetje om op mijn verjaardag Santago binnen te lopen was gelukt. Het werd een lange dag die erg fris begon maar heerlijk om in te wandelen onderweg was er géén enkel echt rustpunt, het enige wat je tegen kwam was een stempelplekje met een donativo, iets fris of fruitigs en soms een mentale opkikker.
Langzaam stijgend bereikte je een hoogpunt vanwaar je Santiago kon zien in de ochtendnevel. Enkele kilometers verder was een rustpunt langs de weg waar ik mijn eerste kop koffie dronk die dag.
Hierna begon het laatste deel van deze camino wandeling naar Santiago. Met nog de nodige stops onderweg, de hitte speelde me parten en de zekere oververmoeid deden het tempo dalen. Maar hoe dichter de stad naderde ging het tempo omhoog, de drukkende warmte in de stad ervoer ik als de man met de hamer. Dus nog even doorzetten.
Omstreeks 13:25 stond ik weer voor de kathedraal, alleen géén aankomst foto gemaakt maar rechtstreeks naar het pelgrims buro, het was daar druk met een gevoel gelijk een magnetron. Daarna het hostel opgezocht en het standaard ritueelvan de afgelopen weken. Met een leuke verrassing tot slot, kreeg van een pelgrim de vraag om gezamenlijk te gaan eten. Ze liet aan mij de keus waar, daar zij niet wist dat ik jarig was, draaide ik het om en ging naar Casa Manolo. Daar sprak ik de eigenaresse, die me herkende, en kreeg een leuke plek en vertelde haar dat ik jarig was. En dat heb ik geweten, emotioneel en fysiek , maar onder dank en met plezier aanvaard. Kreeg van eigenaresse een verjaardags taartje en de wijn cadeau.
Nadat ik hartelijk werd toegezongen.
Al met al voor mij een feestelijke finale waarbij een dag eindigde met … Een voor mij niet te beschrijven gevoel wat de Camino met je doet.
